Al ben ik een blogger en begint mijn hobby steeds meer mijn werk te worden, schrijven met een pen en dan vooral een vulpen blijft nog steeds mijn favoriete bezigheid. Ik heb een rijkelijk schrijf verleden, maar ook tegenwoordig schrijf ik nog steeds heel veel. Ben jij van het digitale of schrijf jij ook nog steeds veel met pen en papier? En waarom is het zo belangrijk dat we blijven schrijven?

schrijven vulpen

Schrijven als hobby

Ik heb nooit een hekel aan schrijven gehad. Er waren tijden dat ik zo netjes schreef, dat ik het gewoon jammer vond dat we op school overgingen van werkstukken met de hand schrijven naar alles op de computer. Nu spreek ik over 1997. Toen was de computer nog nieuw en het enige wat ik hierop deed was een scriptie typen. Aan type cursussen deed ik toen nog niet. Schrijven ging dus een stuk sneller. Ik hield -toen ik jong was- altijd al dagboeken bij. Maar de echte liefde voor het schrijven begon toen ik zeventien was. Mijn zus ging op zichzelf wonen en in die tijd begonnen wij naar elkaar te schrijven. Hele schriften hielden we bij. Wanneer een van ons dan op vakantie ging, gaven we dit schrift aan elkaar mee en lazen de verhalen van de ander. Hierdoor voelden we ons, ondanks dat we niet meer in één huis woonden, wel verbonden met elkaar. En we schreven over alles, echt alles.

schrijven vulpen

Geen mail maar echte post

Toen ik drieëntwintig was, ging ik een jaar backpacken in Australië. Internet kwam toen net opzetten en alhoewel ik halverwege dat jaar een mailadres aanmaakte, schreef en kreeg ik in die tijd nog heel veel brieven. De brieven ontvangen was een heel avontuur. Omdat ik het hele land doorreisde had ik een ‘post restante’ adres in Sydney. Wanneer ik wist waar in Australië ik langer zou blijven, belde ik een postcode door en kon dan een paar dagen later bij het postkantoor de brieven van thuis ophalen. Het was elke keer een feest om post te mogen ontvangen. Maar ook het schrijven naar huis was fijn. Mijn ouders hebben alle brieven die ik schreef bewaard. Deze kreeg ik terug na mijn reis en lees ik nog regelmatig door. Net als mijn reisdagboek.

Wegdromen bij alle avonturen

Drie keer maakte ik een lange reis en al deze keren hield ik een dagboek bij. Het is niet zo, dat ik ze wekelijks bekijk. Maar wegdoen, dat nooit. Zo af en toe vind ik het heerlijk om er in te lezen en even weg te dromen bij alle avonturen die we beleefden. Maar het is ook makkelijk om er iets in op te zoeken.

schrijven vulpen

Een jaar Australië, 6 maanden Amerika en 7 maanden Amerika en Canada, allen in boeken beschreven.

Vulpen of gewone pen

En ook al leven we nu vooral in een digitale wereld, ik schrijf nog steeds heel veel. Elke dag probeer ik wel een stukje in mijn Journal te schrijven. Ik schrijf nog steeds kaarten en brieven naar mijn zus en haar familie in Amerika. En alhoewel ik ook veel met fineliners schrijf, blijven vulpennen mijn favoriet. Met een vulpen schrijf ik heel mooi en net. Dit zie ik trouwens ook terug bij mijn kinderen, die op school ook met vulpennen schrijven. Beiden hebben een prachtig handschrift. En ook al is ons leven hartstikke digitaal ingericht, we moeten toch ook  blijven schrijven. Want hoe belangrijk is het wel niet dat je handschrift leesbaar blijft. We zullen tenslotte altijd wel iets moeten schrijven. En eerlijk is eerlijk, er is toch niets zo fijn, dan het ontvangen van echte post. Ik blijf mijn boodschappen lijstjes dus gewoon schrijven en ook in mijn schriftjes en Bullet Journal blijf ik hardnekkig en met veel plezier schrijven.

 

schrijven vulpen

 

schrijven vulpen

Hoe gaat dat bij jou? Ook nog steeds zo enthousiast over schrijven of typ jij meer?

Foto’s lodiblogt

samenwerking

32 Comments on Waarom ik altijd met een vulpen zal blijven schrijven.

  1. Leuk om te lezen, het schrijven is ook aan mij bekijven kleven sinds mijn jongere jaren. Er werden dagboeken vol geschreven, kaarten, fotoboeken, overal schreef ik iets bij. Een vulpen is wel heel fijn schrijven alleen voor mij een crime en gesmeer. Maar het ziet er altijd top uit en stijlvol

  2. echt schrijven doe ik met een zwarte fijnschrijver. En zeker moeten w eblijven schrijven. In mijn familie is een enorme stapel brieven van mijn grootmoeder aan haar vriendin in Duitsland bewaard gebleven. Prachtige documenten! En hoe had Geert Mak zijn :”de eeuw van mijn vader” kunnen schrijven ,zonder al die brieven die bewaard waren gebleven?

  3. Zelf vind ik schrijven met een potlood nog steeds het fijnst schrijven. Ook al gebruik ik veel de laptop, toch schrijf ik nog veel op. Geschreven kaartjes blijven bijvoorbeeld toch veel leuker en persoonlijker dan digitaal.

  4. Schrijven is absoluut belangrijk, ik vraag me wel eens af of onze opgroeiende kinderen nog wel een echt handschrift gaan ontwikkelen nu ze zoveel digitaal doen. Ik schrijf zelf nog regelmatig en hou van echte post!

  5. Artikelen, verhalen en boeken schrijf ik op de computer. Ik heb geprobeerd het met de hand te doen, maar dat werkt echt niet voor mij. Helaas, want het lijkt me heel ontspannend om alleen maar met pen en papier aan de slag te gaan, zonder computer.
    Mijn agenda/bulletjournal vind ik wel onmisbaar. Ik moet er niet aan denken dat digitaal te doen. Maar ik kan wel merken dat mijn handschrift eronder lijdt dat ik alleen maar to-dolijstjes schrijf.
    Op school schreef ik ook het liefst met vulpen, maar tegenwoordig gebruik ik liever een balpen.

  6. Ik typ eigenlijk vooral tegenwoordig, maar vind schrijven met een pen ook nog steeds leuk. Heb ‘vroeger’ zo dagboeken vol geschreven en had verschillende penvriend(inn)en wat ook allemaal nog met de normale post ging. Jammer dat dat steeds minder wordt allemaal.

  7. Sinds ik meer type dan schrijf is mijn handschrift erg achteruit gegaan. Terwijl ik vroeger een mooi handschrift had is het nu bijna niet meer leesbaar.
    Toch hou ik van “schrijven” (met een pen dan) en dan het liefst met een fineliner.

  8. Wat leuk!! Ik schrijf ook elke dag, maakt niet uit wat, ik MOET schrijven. Heb ook nog steeds een dagboek. Schaam ik me niet voor. Ik hou gewoon van schrijven. Ik schrijf heel graag met de bic pennen van de action. Waar 12 in een pakje zitten. Die pennen vindt ik zo fijn schrijven!

  9. Ik blijf altijd schrijven. Lijstjes, in mijn planner, kaarten. Ik vind het gewoon belangrijk, ook al is het ‘oldskool’. Typen doe ik natuurlijk ook heel vaak. Op de laptop het meest.

  10. Vroeger schreef ik vaak brieven naar mijn vriendinnen of vriend en nog veel vroeger schreef ik graag met vulpen. Toch verkies ik tegenwoordig het typen omdat het zoveel sneller gaat! 🙂 Maar ik begrijp dus zeker je voorkeur!

  11. Ik ben ook nog steeds dol op het schrijven van kaartjes! Het liefst stuur ik vrienden en familie altijd een handgeschreven kaart, ik heb niks met die geprinte kaarten van Greetz enzo. Ik heb ooit nog een zomer in Italië gewerkt en toen schreef ik ook brieven met mijn tante. Heerlijk was het om die te lezen en lekker terug te schrijven. Helaas is mijn tante overleden, maar als ze nog zou leven zou ik zeker weten dat we nog steeds zouden schrijven met elkaar! Alleen niet met vulpen, dat was als linkshandige altijd een hele opgave! Haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *