keuzes
Kinderen Persoonlijk

Hoe mijn kinderen keuzes leren maken

Keuzes maken, je begint er al vroeg mee. En natuurlijk weet ik wel, dat we allemaal onze eigen keuzes moeten leren maken, maar soms wil ik zomaar dat mijn kinderen iets leuk vinden wat ik ook leuk vind. En snap dan niet dat ze niet niet zo enthousiast zijn als ik. Ik merkte de laatste tijd wel dat de jongens leren eigen keuzes te maken. En dat is misschien maar beter ook, want dit gaat steeds meer en meer van ze gevraagd worden.

Chocoladepasta en pindakaas

Soms moet ik wel lachen als ik de jongens aan tafel hoor. De een lust geen pindakaas en ander geen chocopasta. De discussies die dan ontstaan. Ik snap wel eens niet waarom de een dit wel lekker vind en de ander niet. Ik lust het toch ook, wat is er nu mis met pindakaas? Daarnaast heb ik ook wel eens het idee dat ze dingen leren eten, want wat ze nu wel lusten, kan morgen ineens vies zijn en andersom. Eigenlijk begint het hele leren keuzes maken, al aan de eettafel. Want zoveel mensen zoveel wensen. Kinderen maken keuzes en trekken zich niet altijd aan van wat een ander vindt of wil.

Sporten

Toen de jongens vijf waren gingen ze op voetbal. De oudste gaf al langer aan dat hij graag wilde voetballen en de jongste ging mee in zijn keuzes. Na een paar jaar voetballen wilden ze stoppen. Prima, maar dan wilden wij – de ouders- wel dat ze een andere sport zouden kiezen. Ik wilde graag dat ze op atletiek zouden gaan. En heb mijn keuze min of meer doorgedrukt door ze hier mee naar toe te nemen. Na twee jaar blijkt gewoon, wat ik natuurlijk eigenlijk wel wist, dat werkt niet. Mijn keuze is niet altijd de keuze van de kinderen. Zij moeten leren eigen keuzes te maken en niet te gaan doen wat hun moeder graag wil dat ze gaan doen..

Wat als ze het niet leuk vinden

Omdat ik zelf ruim twintig jaar aan atletiek deed en het hier altijd naar mijn zin had, leek het me ook iets voor de jongens. Na een paar proef trainingen werden de jongens lid. Ze gingen gerust met plezier heen, maar toch miste er iets. Ze vonden niet echt aansluiting bij de groep, vonden de trainingen niet altijd leuk en aan wedstrijden wilden ze al helemaal niet mee doen. Ik merkte wel dat ze gewoon steeds vaker met tegenzin gingen trainen. Toen we ze weer eens een keer mee namen naar de klimhal zeiden ze dat ze klimmen eigenlijk veel leuker vonden.

leren eigen keuzes te maken

We hebben dit toen besproken met elkaar en besloten te stoppen met atletiek. Natuurlijk vind ik dit jammer, zowel omdat het een goede sport is maar ook omdat ik er zelf altijd zoveel plezier aan heb beleefd. Toch in het hele proces van leren eigen keuzes te maken, hebben ze nu zelf besloten graag met ons mee te gaan klimmen. Net als mijn ouders hebben wij de jongens nooit gepusht bij het klimmen. Nu ze zelf aangeven  dat ze graag mee gaan klimmen, kunnen wij dit alleen maar aanmoedigen.

keuzes

Schoolkeuze

Over keuzes gesproken, het is goed dat ze leren keuzes maken. Nog zo vaak zullen ze dit moeten doen.  Begint het maken van keuzes misschien met wat ze op hun brood willen. De komende jaren zullen ze ook grote keuzes moeten maken. De middelbare school keuze. Aankomende tijd gaan we alvast een kijkje nemen op verschillende middelbare scholen. Hier kunnen wij als ouder wel een mening over  hebben, de kinderen zullen ook hier veel zeggenschap in hebben. Tenslotte zijn zij degeen die al die jaren op deze school rond moeten lopen. Genoeg keuzes dus te maken en al proberen we ze misschien wel eens een beetje te sturen, zelf leren keuzes maken is zo verkeerd nog niet.

Van keuzes maken kan je veel leren

Want kiezen is:

  • Je angst overboord gooien en op jezelf vertrouwen;
  • Risico’s durven nemen, niet bang zijn voor het onbekende en je openstellen voor nieuwe dingen;
  • Fouten durven te maken, daar leer je tenslotte van. Elke keuze is een keuze, dus laat het als ouder ook gebeuren;
  • Vooral leuk, je hebt namelijk alle vrijheid en doet het meestal helemaal zelf.

bron

kinderen leren eigen keuzes te maken

Hoe sta jij hier in? Laat jij je kinderen eigen keuzes maken?

foto’s lodiblogt/pixabay

22 thoughts on “Hoe mijn kinderen keuzes leren maken”

  1. Ik weet nog dat er vroeger wat kindjes om mij heen waren die van ouders bepaalde dingen moesten, waar ze niet zelf voor hadden gekozen. Dat is toch vaak niet helemaal goed uitgepakt. Zelf bewuste keuzes kunnen maken is zo belangrijk.

  2. Keuzes kunnen maken is inderdaad belangrijk. Ik merk dat het ook erg aan het karakter van het kind ligt. Mijn jongste dochter vindt het bijvoorbeeld best lastig, vooral als het om schoolkeuzes gaat.

  3. k heb mijn 3 kinderen ook altijd de vrije keus gelaten. Bij de 2 oudsten (30 en 28) ging dit perfect, bij de jongste (19) heb ik serieus gevloekt als hij weer eens een verkeerde keuze had gemaakt en tegen de muur liep. Maar zo leert hij misschien uit zijn fouten.

  4. Ik heb geen kinderen, maar ben zelf heel blij dat mijn ouders me vroeger ook vrij lieten bij het maken van keuzes. Hierdoor leer je het het beste denk ik, al vind ik het soms nog steeds lastig 😉

  5. ik probeer ze ook zelf keuzes te laten maken. Maak ook ze de gevolgen van keuzes in te laten zien. Als je het een doet, kun je het ander niet ook doen.

  6. mijn dochter is nu nog vrij jong, maar wil haar (en evt broertjes/zusjes) wel zoveel mogelijk zelf laten kiezen. Zou het wel fijn vinden als ze bijvoorbeeld een teamsport kiest, maar dat gaan we meemaken 🙂

  7. Eigen keuzes laten nemen is zo belangrijk. Daarin zijn mijn ouders fout gegaan bij mijn studiekeuze in het middelbaar. maar nu ik ouder ben neem ik wel mijn eigen keuzes.

  8. ik heb geen kinderen dus ik kan moeilijk een mening hierover geven. zelf denk ik dat je als ouder vaak de keuze moet maken en soms overlaten aan het kind door zelf te laten ervaren

  9. Ik laat mijn kids ook hun keuzes zelf maken. Er is tenslotte geen foute keuzes alleen maar lessen. Soms wil ik wel inspringen en waarschuw ze wel maar uiteindelijk moeten zij de keuzes zelf maken. Worden ze zelfstandig van.

  10. Hier laten we de kids ook zelf kiezen, al zijn het maar kleine dingen. Maar vooral de oudste is daar heel slecht in. Zelf als hij een koektrommel voor zijn neus krijgt met verschillende koekjes dan zie je hem gewoon zenuwachtig worden. En dat op 5jarige leeftijd. Heel vervelend, dus hoop dat dat nog verbeterd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *