Het is bijna half negen en ik loop met de jongens mee naar school. De oudste zegt gedag op het schoolplein en er kan nog net een kus vanaf. De jongste verzameld met zijn klas bij de pingpong tafel. Van af hier lopen ze samen met de juf naar het bijgebouw. ‘Je kan wel gaan hoor, mama’; Klinkt zijn zachte stemmetje. Ik loop naar huis en bedenk me dat ik eigenlijk helemaal niet meer mee hoef te lopen naar school. En dat dit nog maar het begin is van het grote loslaten.

Kus

Een kus kan nog net

We wonen vlakbij school en ik loop altijd even mee. ‘s Morgens en na de lunch breng ik ze heen. Ook sta ik om twaalf en drie uur op ze te wachten bij het schoolhek. Het wordt natuurlijk steeds makkelijker. De jongens nemen hun eigen tassen mee en lopen voor me uit naar school. De kussen worden steeds eerder gegeven. Ver van het hek van school. Maar toch willen ze graag dat ik nog even mee ga! Pas geleden moest ik ‘s morgens vroeg weg en vroeg of ze zelf naar school wilde lopen, maar dat wilde ze nog niet. Papa of mama moet gewoon nog even mee.

Genieten zo lang het kan

En ik geniet hier van. Ik geniet, van het samen zijn met de jongens. Ik geniet er van twee keer per week te lezen met de jongens en kinderen uit de klas. ik ga mee met uitjes en help mee waar kan. Waarom? Gewoon omdat het nu nog kan. Er komt een dag dat ze zeggen; ‘Mama doe maar geen kus meer geven’ of ‘ Ga maar niet mee met een uitje’ Dus zolang ze dit nog willen blijf ik actief!

 

 Toen ze nog echte knuffelkonten waren

Een goed voorbeeld is de atletiek training

Ik merk echt wel dat ze groot worden. Voorheen was ik het die de juf vertelde dat ze naar de dokter of tandarts moesten. tegenwoordig regelen ze dit  gewoon zelf. Ook merk ik het met sporten. Hoe ze ooit verlegen met voetbal trainingen begonnen, nu met atletiek merk ik hoe ‘groot’ ze al zijn.  Ze gaan gewoon hun eigen gang, lopen naar de trainers, regelen alles zelf.

Dus zolang de kus nog gegeven wordt en ik ze nog steeds willen dat ik help, doe ik dit. Voor ik het weet gaan ze hun eigen gang. Laat mij nog maar even lekker over ze moederen.

Waar aan merk jij dat je kinderen groot worden?

foto’s lodiblogt

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

33 Comments on Een kus kan nog net, maar dat stopt op een gegeven moment natuurlijk ook.

  1. Ik merkte het ook op aan “geen” kusjes meer geven. Maar thuis desetemeer, want mijn dochter was echt wel een kroelkont. Dat naar school brengen vond ze nooit erg, gezellig juist. Maar er komt een dag en dan willen ze alleen. En dan begin je al los te laten. Moeilijk! Maar dat is een fase waar we allemaal door moeten gaan. Liefs

  2. jaja de kindjes worden idd snel groot. Je moet nu genieten. Elke leeftijd heeft zijn charme maar als ze zo afhankelijk zijn is zo leuk he. Nu hebben ze wel nog een leeftijd dat ze echt niet zonder de mama kunnen hoor 🙂

  3. Geniet er inderdaad van elke knuffel die je krijgt of geeft zo lang het kan. Met 2 tieners in huis is zelfs knuffelen not done. En op het schoolplein al helemaal niet, haha. Maar dat begrijp ik ook wel.

  4. Genieten zo lang het kan! Mijn oudste zoon zei laatst: “mam, ik ga naar de kapper”. Ik zei: “Ik heb nu geen tijd”. Toen zei hij: “Ik ga alleen”.
    Ik kreeg trouwens geen kusje toen hij ging

  5. Ik zit gewoon in de tweede ronde met hele lieve kleinkinderen. Dat het echt heel leuk is betrokken te mogen zijn bij hen, had ik van tevoren ook niet kunnen bedenken. Daar geniet ik nu 100% van. 😉

  6. Ohjee ik heb nog 2 kleine meisjes in huis dus hopelijk duurt het nog even. Maar het leukste hier aan mijn oudste meisje dat ze echt begint met kletsen en juist meer kusjes en knuffels vraagt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *