De jongens gaan op schoolreisje. Naar de Efteling. Hoe super is dat. Dit jaar is het een Lustrum jaar voor school en dus gaat de school massaal met de bus naar Kaatsheuvel. Sinds de jongens Weerwolven(n)achtbaan van Dolfje Weerwolfje lazen, willen ze  erg  graag een keer hier heen dus wat waren ze blij met de mededeling. Deze week gaan ze op stap. Bussen vol schoolkinderen en ouders. En ik, Ik ga niet mee. Bij elk uitje, leesochtend of wat dan ook ben ik aanwezig en enthousiast om te helpen. Behalve bij het schoolreisje, dan geef ik me nooit op. Ik zie het gewoonweg niet zitten om mee te gaan.

schoolreisje

Ogen en oren te kort

Wanneer ik met mijn eigen kinderen op stap ga, vind ik het lastig. Ze willen alle kanten op en terecht, er is zoveel te zien. Ik kom dan letterlijk, ogen en oren te kort. Ik vind het al lastig om op mijn eigen kinderen te letten, laat staan wanneer ik er nog een aantal niet eigen kinderen bij heb. Het is gewoon weg niet aan mij besteed. Ik zou de dag niet kunnen genieten en dat merken kinderen ook. Kinderen hebben een ontspannen dagje uit en daar horen ontspannen ouders bij, niet ik dus. Schoolreisje wordt wel makkelijker nu de kinderen ouder worden hoor, maar toch!

 

Te veel aanmeldingen voor schoolreisje

Afgezien van misschien mijn kinderen, is er verder trouwens niemand rouwig dat ik me niet heb opgegeven voor schoolreisje. Schoolreisje is namelijk het enige uitje waarvoor altijd meer dan genoeg ouders zich aanmelden. Op de lijst stonden 10 ouders terwijl er drie nodig waren. Dus wat dat aangaat is er niks aan de hand. En word ik zeker niet gemist.

Ik neem het ervan

Maar goed, nu heb ik dus onverwachts een vrije dag. Normaliter sta ik om twaalf uur bij het schoolplein, maar dat hoeft vandaag niet. Ik moet pas weer rond half vijf paraat staan. Ik ga het er dus een dagje van nemen. Ik ga winkelen. De jongste is bijna jarig, dus kan ik mooi voor hem op stap. Gewoon ongestoord, zonder op de tijd te hoeven letten, shoppen! Ik heb er zin in en de jongens…die kunnen niet wachten om op schoolreisje te gaan.

Mee gaan met schoolreisje, ik zie het niet zitten

Hoe denken jullie over schoolreisje, ben je juist een ouder die meegaat, of laat je net als ik de buurt aan je voorbij gaan?

handtekeningklein

foto pixabay

 

10 Comments on Mee gaan met schoolreisje, ik zie het niet zitten

  1. Oh het lijkt me erg leuk om mee te gaan op schoolreisje, maar dan wel met de oudste. De jongste van 5hangt dan zo aan me vandaar dat ik daar niet zo’n zin in heb. De oudste van 9 jaar is al zo zelfstandig dus dan is het gewoon gezellig dagje uit…

  2. Ik ben met allebei mijn meiden een keer meegeweest, maar van mij hoeft het ook niet meer. Werd wel steeds gevraagd, zelfs toen ik zei dat ik met uitstapjes een rolstoel gebruik. Maar misschien leg ik de lat voor mezelf te hoog, ik ben dan ook continu koppen aan het tellen en als ik zie dat andere moeders dat niet doen, neem ik dat groepje er ook nog eens bij. Als ik dan ook nog eens niet zo snel ben als de rest, is dat superfrustrerend!

    • Ik zou dat continu koppen tellen ook zeker hebben. Ik was nu al verbaast over de hoeveelheid WA-jes die we kregen. Ik dacht dan, leg neer die telefoon en let op de kinderen. De jongens hebben het top gehad en waren vol verhalen. Fijn en ik had een prima dag thuis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *