Wat zijn leugens? Kinderen fantaseren, zeggen keihard, ‘nee hoor ik heb geen chocolaatje gepakt’, terwijl de chocolade rond hun mond zit. Een keer zeggen dat een ander het Lego gebouw stuk heeft gemaakt.I s dat dan liegen of de waarheid veranderen omdat je bang bent voor de gevolgen? Ik vind het lastig.  Ik werd van de week geconfronteerd met een ‘leugen’ van mijn zoon. “Jullie hebben een lekkere vakantie gehad he?”; vroeg de juf mij op dinsdagochtend na de voorjaarsvakantie. Ik reageer verbaast, we zijn namelijk helemaal niet weg geweest. ‘ Jullie waren toch naar Amerika? Dat vertelde je zoon’; Nou ehm nee dus. We waren gewoon thuis.  Vorig jaar rond deze tijd waren we naar Amerika. Maar om dat verhaal nu op schoolt te gaan vertellen. De jongste zit onder tussen in de klas en ik loop terug naar huis. Ik bedenk me onderweg wat ik hier mee moet. De juf zou het even met hem bespreken. Moet ik dat dan ook nog doen. Ik bedoel ,een beetje fantaseren mag, maar leugens vertellen gaat wel erg ver.

leugen

Rijke fantasie

Een rijke fantasie vind ik prima, maar liegen over dingen die je niet heb gedaan, dat vind ik niet kunnen. Ik heb mijn zoon nog nooit echt op leugens kunnen betrappen. En vraag me af, is dit nou een leugen of verteld hij een verhaal omdat hij er bij wilt horen? Ik heb hem nog nooit gehoord, dat hij jaloers is op vriendjes die op Wintersport gaan. Daarbij gaan wij genoeg op vakantie, dus jaloers hoeft hij niet te zijn. Ik was verbaast over zijn verhaal. Want waarom vertellen dat je op vakantie bent geweest als dit niet waar is? We gaan best vaak naar Amerika. Mijn zus woont hier met haar gezin en samen mijn mijn ouders proberen we elkaar toch regelmatig te zien.Vorig jaar hadden we halve wegen ergens in Amerika afgesproken. Het verhaal van mijn zoon klopte dus wel, alleen hij zat in de verkeerde vakantie.

Leugen vertellen

Een leugentje om best wil, of de waarheid een beetje verdraaien zal wel vaker gebeuren. We doen het zelf ook. Voor ik met mijn zoon in gesprek ging, bedacht ik ook wel dat ik hier niet te zwaar aan moest tillen. Hij heeft niemand kwaad gedaan, niemand de schuld gegeven. Ik ontdekte op Internet wel dat kinderen in de leftijd van zes/zeven jaar een intern geweten beginnen te ontwikkelen en dat kinderen op deze leeftijd vooral leugens zouden vertellen om aan een straf te ontkomen, aan verwachtingen te voldoen , om aandacht te vragen maar ook uii onverschilligheid of schaamte. (bron: Jopvoedadvies)

Rol van de ouders

De rol van de ouders is erg groot in deze kwestie. Want ook juist wij zullen de waarheid moeten spreken en verantwoordelijkheid moeten nemen. Wanneer wij een leugentje om bestwil zeggen, kan een kind dit verkeerd opvatten en denken dat liegen dus mag. Ook beloftes die ouders doen en dan niet nakomen, kunnen signalen aan een kind even dat een ouder leugens verteld. ‘ We gaan vandaag naar de speeltuin’ en dan uiteindelijk niet gaan, kan voor een kind als ‘ gelogen’ bestempeld worden.

Wat was zijn verhaal

Om twaalf uur sprak ik mijn zoon en ik zag meteen aan hem dat de juf ook al met hem had gesproken. Ik heb hem rustig gevraagd waarom hij dit had gezegd en zijn antwoord was :” De juf vroeg naar de vakantie, dus dacht ik, ik vertel over Amerika”. Toch maar aangeven dat hij de dingen niet mooier moet maken dan het is. En als hij zijn verhaal van Amerika graag wilt doen, zal hij dit bij de juf aan moeten geven.

Conclusie

Hij begreep mijn verhaal en zou nog even naar de juf gaan om dit uit te leggen. Wel heb ik zelf hiervan geleerd dat ik voorzichtig moet zijn met beloftes maken. Ik had bijvoorbeeld belooft dat we in de vakantie naar de LEGO movie zouden gaan. Door tijdtekort is dit niet gelukt. Voor mij was het hiermee afgedaan en denk we gaan nog wel een keer. Voor mijn kind kan dt als een ‘ leugen’ gezien worden. Voortaal zal ik duidelijker uit leggen waarom het niet door ging.

Het hele ‘ leugen’ is met een sisser afgelopen. Was het al een leugen. Ik was in eerste instantie erg geschrokken en voelde me een beetje ‘ voor gek’ staan bij de juf. Toen ik er met hem had gesproken begreep ik zijn frustratie om dit verhaal nog eens te vertellen ook wel weer. Al was het niet zo handig van hem en dat weet hij nu.

 

foto: pixabay

7 Comments on Mijn kind vertelde een leugen. Erg? Of moet ik hier niet te zwaar aan tillen?

  1. Goed opgepakt denk ik. En inderdaad ook wel begrijpelijk dat hij zijn verhaal nog kwijt wilde al was dit niet het juiste moment of de juiste manier. Zelf probeer ik altijd zo duidelijk te zijn met beloftes als in “wanneer het droog blijft gaan we vanmiddag naar de speeltuin”. Dan kan het nog gebeuren door omstandigheden dat iets niet doorgaat, wat je kunt uitleggen, maar dan dek je jezelf iets meer in.

    • Hele goede tip! ik betrap me er zelf op dat ik echt wel eens te vaak een belofte niet na kom ( en dan gaat het om simpele dingen hoor, maar ik geef wel het verkeerde voorbeeld).

  2. Ik snap hem wel.. Dat is natuurlijk ook sneu dat hij nooit zijn verhaal heeft kunnen doen over zijn vakantie. Maar ook moet hij begrijpen dat niet nu gebeurd was maar al een jaar geleden.

  3. Eigenlijk snugger van hem om zijn verhaal dat hij al zo lang wilde vertellen nu heeft gedaan.
    Maar het hoort natuurlijk niet.
    Het blijft delicaat hè.
    Liegen en grote mond waren de twee dingen die bij ons thuis echt niet konden.
    Toen ik dan achter het geheim van de Sint kwam ben ik twee weken heel boos geweest… Want mijn ouders, die liegen absoluut niet vinden kunnen, hadden wel jaren tegen mij gelogen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *